DE BLIK IN ONZE OGEN

Ziet u verschil tussen onderstaande afbeeldingen?

pupillen

Waarschijnlijk niet.
Maar laat ik de vraag anders stellen: Welke vrouw beoordeelt u als aantrekkelijker of sympathieker? Grote kans dat u nu de bovenste kiest. Misschien niet eens bewust.

Toch heeft u daar een goede reden voor: de pupillen zijn namelijk groter.
Toegegeven, de verschillen zijn niet groot, maar groot genoeg…
Onderzoek toont namelijk aan dat als iemand grote pupillen heeft, hij of zij als aantrekkelijker wordt beoordeeld. Ook blijkt de waarneming van grote pupillen sterke invloed te hebben op onze hersenen. Met name prikkelt het de amygdala, een kleine kern die diep in de hersenen ligt.
De amygdala legt verbanden tussen informatie die van verschillende zintuigen afkomstig is en koppelt deze aan emoties. Daarbij reageert de amygdala bijvoorbeeld ook op de gezichtsuitdrukking van soortgenoten. De amygdala speelt een belangrijke rol bij het vormen en opslaan van herinneringen aan emotionele gebeurtenissen.

Opvallend genoeg leidt stimulatie van de amygdala ook tot grotere pupillen. Op die manier ontstaat dus een wederkerig proces: de grote pupillen stimuleren de amygdala van de waarnemer die op zijn of haar beurt weer grotere pupillen krijgt.
Overigens vindt dit niet alleen plaats in situaties waarin we de aantrekkelijkheid van iemand beoordelen. Ook angst leidt tot vergroting van de pupillen. Dat is niet gek. Angst stimuleert de amygdala ook . Bij verwijdering of beschadiging van de amygdala ontstaat er een abnormaal gebrek aan angst en agressie.

Aangezien grote pupillen aantrekkingskracht uitoefenen op de ander, was het tijdens de Renaissance in Italië niet ongebruikelijk dat vrouwen in Italië sap van de wolfskers (Atropa belladonna) in hun ogen wreven om de pupillen te verwijden en ze donkerder en glanzender te maken.
Belladonna betekent letterlijk ‘mooie vrouw’. Dit gebruik was overigens allesbehalve onschuldig. Het goedje is nogal giftig. Dat geldt met name voor de bessen waarvan tien tot twaalf fataal kunnen zijn voor een volwassene.

Misschien dat deze kennis over pupillen ook verklaart waarom de blik van het meisje in Vermeers schilderij ‘Meisje met de parel’ ons zo aanspreekt. Niet alleen de pupil en de grote ogen werken op ons gevoel (of, zo u wilt, onze amygdala). Geraffineerd zijn ook de glimlichten in ogen, op de parel en de lippen. De mond staat enigszins open, heeft ze iets gezegd, of gaat ze iets zeggen? Maar tegelijk is niet duidelijk of het meisje ons eigenlijk wel in het vizier heeft, of iets zoekt dat achter ons staat.

Girl_with_a_Pearl_Earring
Johannes Vermeer (1632 – 1675)
Meisje met parel (1666)
Olieverf op doek (46,5 x 40 cm)
Mauritshuis, Den Haag

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in lichaamstaal en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s