HET BREIN VAN DE MEESTER

Ik ben een beroerde schaker.
Zo beroerd dat ik het spel vele jaren geleden definitief heb opgegeven. De enige van wie ik weleens won was mijn dochter die ik het spel had uitgelegd toen ze een jaar of 8 was.
Tjonge, knappe vent, zult u zeggen, neem iemand van je eigen leeftijd.
Dat heb ik ook gedaan en mijn meest memorabele partij was die tegen een goede vriend met een uitgesproken bètadenkraam (voormalig student in Delft – dus dan weet je het wel) die mij – heel lang geleden – de fijnere trucjes van het schaken probeerde bij te brengen. Ik bouwde in die partij zo’n ongehoord sterke verdediging op, dat er voor mij, noch voor hem doorheen te breken was.
Ziedaar een remise, mijn beste prestatie ooit!

Dit neemt niet weg dat ik een zwak heb voor schaken. Niet om te spelen, want ik zou zelfs ingemaakt kunnen worden met een herdersmatje (écht waar; hoe diep kun je zinken?).
Wat mij echter boeit is de vraag waar het spel nu precies om draait: wat zien goede schakers waar ik een absoluut blinde vlek voor heb? Welke verborgen dimensies herbergt het schaakspel die mij totaal ontgaan?

Schakers (échte schakers heb ik dan over) kijken anders naar een schaakbord en de stukken die daarop staan dan ik. Zij zien patronen, stellingen en lijnen die voor mij volstrekt onzichtbaar blijven. Dat heeft natuurlijk alles te maken met spelinzicht en het nodige talent. Maar het heeft ook, zo blijkt, te maken met psychologie, waarneming en patroonherkenning. Kijk maar eens naar onderstaand filmpje.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in waarneming en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s